Technische werking

Wat is actieve zuurstof?
Actieve zuurstof is moeder natuur haar eigen manier om 24 uur per dag ongerechtigheden uit de lucht te verwijderen en schadelijke microben te vernietigen.
Op een wetenschappelijk congres in 1957 werden de eigenschappen van geïoniseerde zuurstof algemeen aanvaard en officieel erkend. Sindsdien hebben talloze wetenschappers*, onderzoeksinstituten en universiteiten het vermogen aangetoond van actieve zuurstof om pure en gezonde lucht te produceren en microben te vernietigen.

De belangrijkste componenten van droge lucht zijn 21% zuurstof (O2) en 78% stikstof (N2). Normale lucht bevat altijd enig vocht (H2O). In de natuur maken zon, wind, regen, planten etc. energie los die deze moleculen oxideert of reduceert tot positieve of negatieve ionen. Ionisatie is moeder natuur haar eigen manier om de atmosfeer zuiver te houden. Deze elektrolytische ionisatie is een doorlopend proces. Het is van essentieel belang voor de mens, want het houdt de lucht energierijk en verwijdert bacteriën, schimmels, zwammen, gassen, ongerechtigheden etc. uit de atmosfeer.

Binnenshuis worden zuurstofmoleculen niet geactiveerd door natuurlijke energie, waardoor al snel een energietekort ontstaat en de lucht niet kan worden gezuiverd en ververst. Zulke omstandigheden vormen een ideale broedplaats voor microben en maken de lucht moeilijk om in te ademen.

Onder goede weersomstandigheden bevat lucht 200 – 3.000 ionen/cm3. Door natuurlijke activering neemt het ionengehalte tijdens regen- en onweersbuien aanzienlijk toe. Het niveau van negatieve ionen kan stijgen tot 14.000 ionen/cm3 en dat van positieve ionen tot 7.000 ionen/cm 3.

Zuurstof kan kunstmatig worden geactiveerd
Gewone zuurstof reageert niet gemakkelijk met de meeste moleculen, maar kan worden geactiveerd door de toevoeging van energie (natuurlijke of kunstmatige), waardoor reactieve zuurstof ontstaat. Vervolgens verandert ofwel het moment van de elektronen in de zuurstof of de zuurstof wordt geïoniseerd. Het proces waarbij zuurstof reactief wordt door toevoeging van een elektron wordt reductie genoemd.

In eerste instantie resulteert ionisatie in de vorming van een superoxideradicaal, O2*-, dat ontstaat als zuivere zuurstof in contact komt met een elektron.

O2 + e-  O2*-

Dit radicaalion is het belangrijkste door de mens gemaakte radicaal. Volwassenen produceren er minstens 10 kg per jaar van. Menselijke cellen produceren deze superoxide voortdurend als een “antibioticum” tegen microben.
O2*- -radicalen reageren met waterdamp in de lucht en vormen perhydroxyl (HO2*-)- en hydroxyl (HO*)-radicalen, die organische moleculen kunnen oxideren.
2O2*- + H2O  O2 + HO2*- + HO*

Zowel positieve als negatieve ionen stoppen de groei van bacteriën en schimmels op oppervlakken, starten de afbraak van vegetatieve bacteriën in waterdruppels en reduceren de niveaus van levende bacteriën in aerosols. Volgens de meeste deskundigen kan sterilisatie alleen plaatsvinden door meer actieve negatieve ionen.

Kunstmatige ionisatie van lucht vernietigt meer dan 90-98% van alle geteste bacteriën, zowel in bacillen als bij experimenten. Het steriliserende effect op bacteriën is afhankelijk van de concentratie ionen in de lucht en de effectieve blootstellingduur.

5.000 – 50.000 ionen/cm3 produceren zuivere lucht die praktisch vrij is van bacteriën.

Net als antibiotica vernietigt actieve zuurstof cellen van microben, maar heeft geen nadelige invloed op menselijke cellen. De destructieve werking op cellen van microben wordt veroorzaakt door het oxiderende effect van de ionen op vetten en aminozuren, waarbij de celwand van microben wordt afgebroken.
Een derde werkingsmechanisme is de vernietiging van microbieel DNA door de hydroxylen die ontstaan als ionen reageren met waterdamp. Van geactiveerde zuurstof is ook bekend dat het invloed heeft op de elektrische geleidbaarheid van lucht, resulterend in een vermindering van de elektrische lading van oppervlakken en hun vermogen om deeltjes aan te trekken.